اگر حديقه ای را گلها و رياحين و شکوفه و ثمار و اوراق و اغصان و اشجار از يکنوع

و يک لون و يک ترکيب و يک ترتيب باشد به هيچ وجه لطافتی و حلاوتی ندارد.

ولکن چون از حيث الوان و اوراق و ازهار و اثمار گوناگون باشد هر يکی سبب تزئين

و جلوه سائر الوان گردد و حديقه انيقه شود و در نهايت لطافت و طراوت و حلاوت

جلوه نمايد و همچينين تفاوت و تنوّع افکار و اشکال و آراء و طبايع و اخلاق عالم

انسانی چون در ظلّ قوّه واحده و نفوذ کلمه وحدانيّت باشد در نهايت عظمت

و جمال و علويّت و کمال ظاهر و آشکار شود.

اگر به ديده امانت و وفا بنگريم به يقين ملاحظه می کنيم امر حضرت بهاء الله که

مقصد اقصايش اتّحاد صوری و معنوی اقوام و ملل عالم است آغاز دوران بلوغ

نوع بشر محسوب می گردد. آئين بهائی را نبايد فقط ظهوری ديگر از ظهوراتی

دانست که مقصدشان احياء روحانی در سرنوشت دائم التّغيير بشر بوده است.

نبايد آنرا فقط دينی ديگر در سلسله تکاملی اديان شمرد و نبايد آنرا حتّی به منزله

اوج و ذروه ادوار نبوّت انگاشت بلکه آئين بهائی را بايد...

       در ابتداي كتاب اقدس حضرت بهاالله مي فرمايند كه اوّل وظيفه هر فرد شناسايي مظهر حق است و سپس اطاعت از دستورات او. انجام هيچيك از اين دو بدون ديگري قابل قبول نيست. در اديان قبل شناسائي مظهر الهي كافي بود ولي از اين نظر تعاليم حضرت بهاالله تفاوت دارد.

  هُو اللّه

از جمله اساس بهاء اللّه ترک تعصب وطنی و تعصب مذهبی و تعصب جنسی و تعصب سياسی است * زيرا عالم بشر به مرض تعصب مبتلا شده و اين مرض مزمن است که سبب هلاک است * جميع اختلافات و جنگ‌ها و نزاع‌ها و خونريزي‌ها سببش اين تعصب است * هر جنگی که می‌بينيد يا منبعث از تعصب دينی است يا منبعث از تعصب جنسی يا منبعث از تعصب وطنی يا تعصب سياسي است * و تا اين تعصبات موجود عالم انسانی آسايش نيابد * لهذا حضرت بهاء اللّه مي‌فرمايند : اين تعصبات هادم بنيان عالم انسانی است*

در اين جهان دو قدرت عظيم وجود دارند يكي علم و ديگري دين است. هريك از اين دو شاهراهي به سوي حقيقت بوده سبب ترقّي عالم انساني مي شوند. حضرت بهاالله مي فرمايند علم واقعي و دين حقيقي با يكديگر مطابقت كامل دارند و چون حقيقت  يكي است نمي توانند با هم مغايرت داشته باشند. اگر در مواردي اين توافق و تطابق ديده نشود به علت آن است كه انسان هنوز به حقيقت آن مطلب كاملاً پي نبرده است .

بلی تمدن حقیقی وقتی در قطب عالم عَلَم افرازد که چند ملوک بزرگوار

 بلند همت چون آفتاب رخشنده عالم غیرت و حمّیت به جهت خیریّت

وسعادت عموم بشر به عزمی ثابت و رای راسخ قدم پیش نهاده*

 مسالۀ صلح عمومی را در میدان مشورت گذاردند و به جمیع

 وسایل و وسایط تشبث نموده عقد انجمن دول عالم نمایند و یک

 معاهده قویّه و میثاق و شروط محکمه ثابته تاسیس نمایند

و اعلان نموده به اتفاق عموم هیات بشریه مؤکّد فرمایند*